Siyah duvarlara çizilmiş beyaz insanlar olabilmek içindir aslında bütün çabalarımız. Kaybolup gitmemek içindir bedenlerimizdeki gölgeler. Bir adımda iki iz birden bırakabilmek, uyanip da göz kapaklarından fazlasını açabilmektir. Bir değirmen taşında öğütülmüşçesine duru kalmayı becerebilmektir. Bir sonraki günü beraberce karşılamaya yemin edebilmektir. Gözlerinin en derin yerinde sıyrılacağım bedenimden ve beyazlara bürünerek süsleyeceğiz tüm duvarları. Gözlerimiz kapalı uçacağız kırlangıç kanatlarımızla, mevsimlere konacağız birbiri ardına. Siyah duvarlara çizeceğiz beyaz bedenlerimizi ellerimiz kanayana dek. Güneş batsa dahi hep görebilmek umuduyla…